Marika myśli, iż zawsze kochałam ciebie bardziej. To nieprawda. Ty po prostu byłaś przy mnie. Woziłaś mnie do lekarza, kupowałaś lekarstwa i słuchałaś mojego oddechu w nocy. Marika była daleko, ale moja miłość do niej nigdy nie była mniejsza.
Marika zakryła usta. Łza spłynęła jej po policzku i zatrzymała się na srebrnym kolczyku.
Po chwili ciszy mama mówiła dalej: Pamiątkipo zmarłych
— W ostatnim miesiącu Levan kilkakrotnie żądał, żebym przepisała mieszkanie na niego. Twierdził, że długi Mariki zniszczą całą rodzinę. Odmówiłam. Potem zabrał moją kartę bankową i próbował podrobić podpis. Bank
