znalezienie idealnie narysowanej twarzy, ale rozpoznanie, jak kilka pozornie niepowiązanych elementów może połączyć się w jedną całość.
To podejście polega na zwracaniu uwagi na to, co projektanci i artyści często nazywają przestrzenią negatywną. Przestrzeń negatywna to obszar wokół i między widocznymi obiektami, który może stać się równie ważny, jak same obiekty, podczas tworzenia iluzji.
Płatka jasnego śniegu może przyczyniać się do wrażenia czoła lub policzka, podczas gdy ciemna przerwa między gałęziami może przypominać oko. Pień drzewa może definiować krawędź twarzy, nie reprezentując jej samej. Gdy te oddzielne obszary zostaną mentalnie
